พ่อแม่เลี้ยงลูกหลายคนได้ ทำไมลูกๆ เลี้ยงพ่อแม่ไม่ได้…คำนี้ไม่ว่าจะผ่านมากี่พ.ศ. ก็ยังคงเป็นจริงไม่เปลี่ยนแปลง ยิ่งได้ชื่อว่าหัวอกของความเป็น “แม่” แม้ว่าลูกๆ จะเติบโตไปมีครอบครัวแล้วก็ตาม แต่ในสายตาแม่นั้น ลูกทุกคนยังเป็นเด็กเสมอ

บริเวณริมถนนภายในซอยเพชรเกษม 77 แยก 1-2 มียายเฒ่าท่านหนึ่งกำลังเข็นรถเก็บขยะเข้าที่พักอาศัย แต่ดูอย่างไรก็เป็นเพียง “ซากหลังคารถกระบะ” เก่าพุพัง ที่ใครหลายคนมองเป็นซากเศษเหล็ก แต่เมื่อมองเข้าไปกลับเป็นที่นอน มีมุ้งเก่าๆ หมอนขาดๆ คล้ายกับมีคนใช้เป็นที่อยู่อาศัย ซึ่งที่แห่งนี่แหละ…เป็นบ้านหลังใหญ่ของยายเฒ่าที่ใช้หลบทั้งแดดและฝน

ยายเฒ่าเล่าให้ฟังว่า อาศัยอยู่ตรงนี้มาเกือบ 20 ปีแล้ว แต่ก่อนอาศัยอยู่ฝั่งธนบุรีย่านตลาดพรานนก โดยทุกวันจะเข็นรถออกไปเก็บขยะได้บ้างไม่ได้บ้าง แล้วเอาไปขายนำเงินที่ได้มาเป็นค่าใช้จ่ายซื้อข้าว น้ำ และเลี้ยงดูสุนัขที่เก็บจากข้างถนน จำนวน 8-9 ตัวบางส่วนก็เก็บเอาไว้เป็นค่ายาเพื่อรักษาตัวเอง

เพราะทุกวันนี้ยายเฒ่าเป็นคน ไร้ตัวตน!! ไม่มีทั้งบัตรประชาชนไม่ได้รับเบี้ยยังชีพ และไม่มีสิทธิการรักษาใดๆ

เมื่อถามว่า “หลังคารถกระบะใครนอน เห็นมีทั้งมุ้ง ที่นอน หมอน??” เพราะสภาพที่เห็นค่อนข้างเก่ายายเฒ่าตอบว่า “จะเอาไว้ให้ตัวเล็ก (หมา) ใช้เป็นที่นอนกันตอนกลางคืน ยายจะใช้หลบกันแดดกันฝน” ส่วนในเวลากลางคืนยายเฒ่าจะไปนั่งอยู่หน้าร้านซุปเปอร์มาร์เก็ตละแวกใกล้เคียง ซึ่งไม่ไกลกันมากนัก เพราะกลางคืนสัตว์มีพิษ เช่น งู อาจจะมาทำร้าย

โดยหลังคารถกระบะที่เป็นเสมือนบ้านหลังนี้ยายเฒ่าใช้เงินจากการเก็บขยะขาย ไปขอซื้อมาทำเป็นบ้านอีกที และสุนัขทั้งหมดที่รับเลี้ยงไว้ก็เก็บมาจากสถานที่ต่างๆ เพราะมีคนนำมาปล่อยไว้ตั้งแต่ตัวเล็กๆ แกคิดสงสารจึงรับเลี้ยงไว้เสมือนลูก

อย่างไรก็ตามเหตุผลของการอยู่แบบนี้ ถ้าย้อนกลับไปในอดีตยายเฒ่ามีสามีและมีลูกด้วยกันทั้งหมด 7 คน แต่ตอนนี้สามีเสียชีวิตไปนานแล้วและลูกคนโตก็เสียชีวิตส่วนอีก 5 คนไม่เคยมีใครมาเยี่ยมแม้แต่คนเดียว และไม่เคยมาเหลียวแลอะไรแม้แต่น้อยจะมีเพียงลูกชายอีก 1 คนที่นานๆ จะขับรถจักรยานยนต์มาหาเดือนละ 1 ครั้ง แต่ละครั้งจะนำเงินมาให้แม่ครั้งละ 100 บาท

คุณยายได้พูดตัดพ้อทั้งน้ำตาว่า เวลาที่ยายเก็บขยะกลับมาหมามันเห็นยายยังจำยายได้ ยังวิ่งเข้ามาหาทำท่าดีใจที่ยายกลับมา แต่ลูกยายสิเห็นหน้าแม่แล้วจำหน้าแม่ได้ไหม และจะดีใจไหมที่ได้เจอหน้าแม่ของมัน ตอนนี้ยายจึงเป็นห่วงหมามากว่าจะกินอะไรใครจะหาให้มันกินถ้ายายไม่อยู่แล้วใครจะดูแลหมาตัวเล็ก

สุดท้ายก็ได้แต่หวังไว้ลึกๆ ว่าลูกๆ ของ คุณยายคงจะรับรู้ถึงความเหงาเดียวดายของแม่ผู้บังเกิดเกล้าบ้าง อย่าปล่อยให้ต้องจากไปในวันที่ยังไม่ได้ตอบแทนบุญคุณเลย

เรื่องราวดีดีจาก www.dailynews.co.th

ทิ้งคำตอบไว้

Please enter your comment!
Please enter your name here