ใน 3 พื้นที่ที่มีการผสมคัดเลือกและเน้นหลักการผสมได้ดำเนินมาอย่างยาวนานต่อเนื่องถึงปัจจุบันจนเมื่อพูดถึงพื้นที่ก็จะมีความหมายถึงการเน้นพันธุกรรมของวัวเด่นในอดีตของเขตนั้นจะได้กล่าวถึงวัวสามสายในสามเขตนี้ที่มีความต่างความพิเศษเฉพาะตัวใครที่คิดจะเอาดีกับวัววากิวในอนาคตโปรดจดจำชื่อและไล่สายไล่บรรพบุรุษของสามสายนี้ให้ดีตรงนี้คือกึ๋นของวิชาหวากิวเลยละครับ1.สายทาจิริหรือทาจิม่า ในเขตเฮียวโกะหรือ Hyogo Prefecture ในสายนี้ได้แบ่งสายย่อยออกเป็น 2 สายนั่น คือ สายทาจิริหนึ่ง และสายคูมานามิหนึ่งในสายทาจิริ มีพ่อพันธุ์ที่เด่นๆ เป็นหลักอยู่ 5 ตัว ที่ถูกใช้ผสม (และเน้นสายเลือดชิด)ดังนี้1.1สายยาซุมิดอย(เกิดปี 2514) ซึ่งถูกเน้นคัดเลือกลักษณะความหนาของไหล่และพื้นที่หน้าตัดเนื้อสัน โดยมีลูกของยาซุมิดอยที่เด่นๆ คือ ยาซุทานิดอย ,ทาฟูกุดอยและยาซุมิคาเน่ ในกลุ่มลูกอีกสายหนึ่งที่มีลักษณะเด่นที่คัดเลือกซึ่งมีไหล่แคบแต่มีคุณสมบัติของเนื้อที่ดีคือ มอนจิโร่, ได 2 ยาซุซูรุดอยและยาซุยูคิดอย
1.2 สายยาซุทานิดอย (เกิดปี 2519) วัวที่ผสมคัดเลือกในสายยาซุทานิดอยนี้ค่อนข้างจะมีรูปลักษณะต่างจากวัวในแถบเฮียวโกะสายอื่นนั่นคือ มีหน้าที่ดูอัปลักษณ์หน้าผากใหญ่ ไม่สมส่วนสีขนดำเข้มและขนหยาบในกลุ่มลูกที่เด่นคือ ยาซุฟูกุ (พ่อพันธุ์ที่เด่นสุด ๆ ตัวหนึ่งในญี่ปุ่นตอนนี้) ซึ่งเด่นในเรื่องอัตราการเจริญเติบโตและคุณภาพเนื้อ
1.3 สายยาซุฟูกุ (เกิดปี 2523) ลักษณะของเขาจะเน้นถ่ายทอดลักษณะไหล่หนา พื้นที่หน้าตัดเนื้อสันใหญ่ ไขมันแทรกสูงในเนื้อและเปอร์เซ็นต์ซากสูงแต่ด้วยความที่มีอัตราการเจริญเติบโตสูงและสมบูรณ์วัยเร็ว เนื้อจากลูกของยาซุฟูกุจะด้อยในเรื่องรสชาติ (flavour) ตามมาตรฐานของวัวเฮียวโกะ1.4 สายคิขุเทอรูดอย (เกิดปี 2516) ให้เนื้อลักษณะดี ให้ลูกตัวเมียที่เลี้ยงลูกดีและให้นมดีแต่มีข้อเสียคือจะถ่ายทอดลักษณะ เจริญเติบโตช้าและขี้ตื่น อารมณ์ไม่ดีแก่ลูกบางตัวทำให้มีลูกของตัวนี้ที่เด่นและถูกใช้งานไม่มาก เช่น เทอรูนากะดอย และนาคาซูซิมิ
1.5 สายคิขุยาซุดอย (เกิดปี 2520) เป็นวัวที่เป็นตัวแทนของวัวเฮียวโกะ ที่ดูงามสง่าทั้งขนและหน้าตา แต่เปอร์เซ็นต์ของลูกที่ได้ดีถือว่ามีต่ำ เช่น คิขุยาซุ , มายูรุ และ ยาซุกูนิ
ส่วนสายคุมานามิจะประกอบด้วย1.6 สายซิเกะคานานามิ (เกิดปี 2500) ซึ่งเด่นในเรื่องอัตราการเจริญเติบโตและไขมันแทรก
1.7 สายซิเกะซิเกะนามิ (เกิดปี 2515) เป็นลูกของซิเกะคานานามิ ลูกของเขาจะมีคุณสมบัติเด่นในเรื่องคุณภาพเนื้อแม้ตัวเขาเองจะมีไหล่แคบ หลังแอ่นเล็กน้อย ได้ถูกใช้ในการผสมพันธุ์ค่อนข้างกว้างขวางตัวหนึ่งในญี่ปุ่น
2.สายฟูจิโยซิ ในเขตโอคายาม่า
2.1 สายไดเซเว่นอิโตซากูระ (เกิดปี 2513) ถ่ายทอดลักษณะการเจริญเติบโตเร็วและ
อายุการขุนสั้นเป็นพ่อพันธุ์ที่ดังมาก และใช้อย่างกว้างขวางในญี่ปุ่น มีลูกที่เด่นๆ สืบสายคือ คิตากูนิ 7/8 , อิโตฮานา, อิโตฮารุนามิ, อิโตฟูจิ, คาเกะฟูจิ, อิโตนามิ2.2 สายอิโตฟูกุ (เกิดปี 2526) เป็นวัวพ่อพันธุ์ที่ดังที่สุดในเกาะกิวซิว เกิดจากแม่ที่โดดเด่น ชื่อ ซิโย ซึ่งเป็นลูกของไดเซเว่นอิโตซากูระ
3.สายคาเดกะจากเขตทอตเตอรี่ มีจุดเริ่มต้นมาจากพ่อพันธุ์เด่นชื่อคาเดกะ (เกิดปี 2502) ซึ่งมีลูกเด่นมาก ๆ อยู่ 2 ตัว ที่สืบทอดและสร้างสายต่อคือ
3.1 สายฮารุมิ ซึ่งโด่งดังมากในแง่ให้ลูกดี ลูกตัวหนึ่งที่ดังทั่วญี่ปุ่นชื่อเคนไซ สายนี้ได้ถูกใช้พัฒนาวัวหวากิวในเกาะฮ๊อกไกโดและโอกินาวา3.2 สายได20ฮิราซิเกะ (เกิดปี 2517) ได้มีบทบาทมากในการพัฒนาวัวหวากิวในแถบ คาโกซิมา, กิวซิวและโตโฮกุ เป็นวัวที่ดีที่สุดตัวหนึ่งในสายที่สืบทอดจากคาเดกะ วัวในสายนี้จะตัวโตอัตราการเจริญเติบโตดี และเหมาะที่จะใช้เป็นสายแม่พันธุ์ แต่คุณภาพซากมีข้อด้อยที่พื้นที่หน้าตัดเนื้อสันต่ำ และรูปลักษณะภายนอกดูไม่ค่อยสมดุล
สรุปท้ายบท วัวแถบเฮียวโกะ (สายทาจิริ) เด่นเรื่องคุณภาพซากเปอร์เซ็นต์ไขมันแทรก ส่วนวัวแถบโอคายาม่า (สายฟูจิโยซิ) และแถบทอตเตอรี่ (สายคาเดกะ) ตัวโตอัตราการเจริญเติบโตสูงแต่ไขมันแทรกและคุณภาพเนื้อจะด้อยกว่า

ทิ้งคำตอบไว้

Please enter your comment!
Please enter your name here