เพื่อให้การผสมพันธุ์มีความเสี่ยงน้อยที่สุดคือลูกแต่ละชุดมีความเก่งไม่เสียเวลาเลี้ยงยาวนานโดยไม่รู้ว่าผลจะออกมาอย่างไรสมมุติฐานเบื้องต้น
1.แม่พันธุ์+พ่อพันธุ์ที่ท่านมีอยู่ตอนนี้มีต้นเหล่าที่ดีตรงตามมาตรฐานสายพันธุ์หรือเหล่ากอที่ท่านต้องการนั่นคือพ่อแม่ผ่านการคัดมาตรฐานมาดีแล้ว2.ท่านมีพื้นที่หรือสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมในการผสมและพัฒนาพันธุ์ไก่ชน เช่น เล้า โรงเรือน พื้นที่ปล่อยเลี้ยง อาหารการกิน ยาและสารเคมมีควบคุมโรคต่างๆวิธีการจับคู่ผสมพันธุ์ที่คัดสรรแล้วมีดังนี้
1.การผสมไก่ตีเจ็บหรือไก่เบอร์แข้ง อันนี้จับคู่ไม่ยากเพียงได้พ่อสายตีเจ็บ+แม่สายตีเจ็บลูกก็ได้รูปแบบนี้เกือบทั้งหมดมีแปรปรวนบ้างไม่เกินร้อยละ 5 เช่น ไก่เหล่าตีเจ็บสายหมูบเทพ+เหล่าตีเจ็บมังกรทอง เป็นพม่าร้อยทั้งคู่แบบนี้ตีเจ็บแน่การผสมแบบนี้จะมีไก้พม่าที่ลีลาเด่นๆ ประมาณไม่เกิน 10% แบบลีลาดีตีเจ็บมากๆ2.การผสมไก่ตีเจ็บ+ลีลา คำว่าลีลาคือ ลีลาเชิงชน เช่นโยกล่างไกวเปว โยกถอดถอย ม้าล่อสั้นม้าล่อสั้นสลับยาวการจับคู่แบบนี้ควรใช้แม่สายตีเจ็บ+พ่อสายลีลาตามที่ต้องการจะดีกว่าใช้แม่ลีลา+พ่อตีเจ็บ กล่าวคือตัวพ่อลีลาจะถ่ายทอดลักษณะได้ดีกว่าแม่ยกเว้นบางตัวไม่ใช่ทั้งหมดดังนั้นจึงต้องใช้พ่อลีลาเป็นตัวหลักของทางผ่านลีลาการผสมแบบนี้จะไม่ได้ไก่ลีลาทั้งหมด แต่จะได้ไก่ลีลาประมาณ 50% และไม่ค่อยออกลีลาประมาณ 50% แต่ที่เด่นคือ ไก่ส่วนมากจะตีเจ็บทุกตัวประมาณร้อยละ 90 ของลูกไก่ในชุดนั้นๆ3.การผสมไก่ลีลาควรจับคู่ระหว่างพ่อลีลา+แม่ลีลา ผลที่ได้คือลูกร้อยละ 90 ขึ้นไปลีลาดีตามเหล่าครับ แต่จุดด้อยของไก่ประเภทนี้คือเบอร์แข้งจะลดลง มีตัวเบอร์แข้งเด่นๆ ในแต่ละชุดไม่เกินร้อยละ 10 การผสมแบบที่ 3 นี้ควรเน้นเป็นการพัฒนาพม่าสายโชว์มากกว่าสายตีนะครับ แต่ก็จะได้ตัวเด่นๆ ไว้เลี้ยงชนเหมือนกันครับแหล่งที่มา:http://tongoou.blogspot.com/2012/05/

ทิ้งคำตอบไว้

Please enter your comment!
Please enter your name here